The Economist van 7 augustus 2010 besteedt in een bijdrage: University students. Will they still come? ¹ uitgebreid aandacht aan de economische aspecten van de internationalisering van het hoger onderwijs. Volgens de auteurs verkoos in 2007 (gegevens van de OESO) 12% van de 3 miljoen internationaal mobiele studenten het Verenigd Koninkrijk als bestemming om te studeren. Dat dit een belangrijke economische waarde heeft kan blijken uit volgende citaat: This is big business for Britain. With revenues of £ 25.4 billion, higher education is a significant industry. It is comparable in size to printing and publishing, slightly larger than advertising and much bigger than aircraft an space, or pharmaceuticals. Hierbij komt dat meer dan 10 % van deze inkomsten van buitenlandse bronnen komen. Hoger onderwijs kan dus niet meer losgekoppeld worden van het economische plaatje, en is een verhandelbaar goed geworden. Dat deze verhandelbaarheid niet als negatief hoeft geïnterpreteerd te worden kan blijken uit de woorden van Wildavsky, The academic mobility made possible by our increasingly borderless academic world will, like other kinds of free trade, bring widespread economic benefits, along with intellectual ferment and tremendous opportunities for individuals. ²

Voor vele instellingen, zeker de Angelsaksische, zijn de hoge inschrijvingsgelden bovendien een onmisbaar element in hun institutionele begrotingen. Ook in Vlaanderen – waar de bedragen eerder laag zijn – zijn de inkomsten uit inschrijvingsgelden noodzakelijk om de budgetten in evenwicht te krijgen. Het feit dat de bedragen voor buitenlandse studenten (buiten de EU) merkelijk hoger zijn, sluit aan bij de economische realiteit dat koken geld kost, een realiteit waaraan het hoger onderwijs evenmin kan ontsnappen. Dit neemt niet weg dat de overheden en instellingen een grote verantwoordelijkheid hebben om studeren betaalbaar te houden. Beurzensystemen en gedifferentieerde inschrijvingsgelden zijn in dat opzicht belangrijke hefbomen die als sociale correctoren dienen ingezet. Dit is des te meer het geval aangezien het volume van de studenten­mobiliteit nog sterk zal toenemen. Cijfers van de OESO spreken over 8 miljoen studenten tegen 2025. Deze verhoogde mobiliteit zal aanleiding geven tot een verhoogde vraag en dus de mogelijkheid om hierop in te gaan door het aanbieden van geschikte programma’s. Instellingen moeten zich bewust zijn dat ze hier een voorname rol te spelen hebben. Te meer omdat gedurende het laatste decennium Europa meer in de belangstelling staat van de internationale studenten.

1. University students. Will they still come?, The Economist, August 7th 2010, pp.25-27.

2. Wildavsky, B., The great brain race: How global Universities are reshaping the world, Princeton University Press, Princeton, New Jersey, p 5.